
در پی درگذشت کامران فانی، فهرستنویس و کتابشناس
دکتر حسین زمانی در یادداشتی برای رهآوردمهر نوشت: زندهیاد استاد کامران فانی در فروردین ماه ۱۳۲۳ در قزوین زاده شد. دوست داشت پزشک شود و در حد توان خود از رنج بیماران بکاهد. علیرغم دو سال دانشجویی در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران، بیماری را در جای دیگر دید. وارد دانشکده ادبیات شد و پس از فراغت از ادبیات به کتابداری روی آورد و در سال ۱۳۵۲ فوق لیسانس کتابداری را از دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران دریافت کرد. ادبیات و کتابداری دروازه ورود او به سایر علوم انسانی و اجتماعی بود. آثار او متنوع بود. شامل تألیف، ترجمه، سرویراستاری مجموعهها و دایرهالمعارفها تا جستارهایهای ادبی و فلسفی و…، پیش از عصر کرونا یکشنبهها در دفتر انتشارات اساطیر جلساتی با حضور استادان گرانقدر ادبیات و تاریخ برگزار میشد که من هم بنا به دعوت استاد عزیز عبدالکریم جربزهدار، مدیر نستوه این انتشارات، در معیت دوست دیرینهام استاد جمشید کیانفر در آن محفل فاضلانه حضور پیدا میکردم و از گفتوگوهای علمی جمع استادان فیض میبردم.

استاد زنده یاد کامران فانی را چند جلسه در همین محفل انس دیدم. افتخار چندین نوبت گفتوگو با ایشان داشتم که از سطح و عمق اطلاعات ایشان لذت میبردم. اگرچه عصر کرونا گذشت ولی دیگر به ماقبل آن برنگشتیم و آن محفل هم خاموش شد. همچنان که « عصر پارینه سنگی »، « عصر مفرغ »، و… گذشت و برنگشت. اخبار مربوط به زنده یاد استاد فانی را پس از اطلاع از اقامتش در خانه سالمندان و سپس بستری شدنش در بیمارستان و سپس اقامت در خانه سالمندان پیگیری میکردم تا اینکه امروز 22 آذرماه 1404 خبر درگذشت او در فضای مجازی بر سرم آوار شد. سالها پیش دوستانی که محبت زیادی داشتهاند از من پرسیدند فلانی چه چیزی در دست نوشتن داری؟ گفتم من حالا حالاها باید بخوانم، نوشتن وقتم را برای کتاب خواندن میگیرد. جالب است که پس از مدتی که یکی مجلات را ورق میزدم، به گفتوگویی با زندهیاد استاد فانی برخوردم که یکی از پرسشها از ایشان همین بود که چرا کمتر مینویسید و پاسخ همان: نوشتن وقتم را برای خواندن میگیرد ( نقل به مضمون ). البته سیاهه تألیفات، ترجمههای ایشان پرشمار است، نه چون منِ همواره دانشآموز. استاد فانی و امثال ایشان نام و یادشان همیشه باقی است.
***
کامران فانی فهرستنویس و کتابشناس نامدار شنبه 22 آذر 1404 بعد از طی یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت.
ح. زمانی، شنبه ۱۴۰۴/۹/۲۲